20-02-06

geluk

De wijsheid komt met het ouder worden, hoorde ik vroeger vaak zeggen, en ik moest lachen. Lachen, omdat ikzelf toen nog maar een prille twintiger was en alles al wist, of dat dacht ik toch. Vreemd hoe ik deze week al verschillende keren met mijn neus op de feiten gedrukt word. Je word inderdaad wijzer met ouder worden. En het zit hem in kleine eenvoudige zaken, die je plots weet, en niet meer denkt te weten. Alsof je het plotseling aanvoelt. Vaak heb ik al ondervonden dat de meest interessante mensen, deze zijn die veel hebben meegemaakt, is dat de sleutel tot wijsheid? Leert de mensheid dan echt niets? Moeten we, elk individu op zich alles opnieuw ondervinden, meemaken? En waarom komt die wijsheid maar aan de helft van je leven? op een moment dat vele grote levensbelangrijke beslissingen in de meeste gevallen al genomen zijn? En dan denk ik spontaan aan studierichting, partnerkeuze, kinderen, levensvisie en dergelijke. Relativeren, is ook zo iets, het is zo simpel als iets, zo klaar als pompwater en toch duurt het tientallen jaren alvorens we het kunnen. Het besef dat geluk, gelukkig zijn niet te koop is, niet te vinden valt, maar moet gemaakt worden. De wetenschap dat positiviteit en vriendelijkheid aanstekelijk zijn. Waarom leer je dat niet op school? kan je dat al leren? Of moet je er rijp voor zijn? niet overrijp of onrijp, gewoon rijp en dat kan niet voor het bloeien van de bloesem of na het vallen van het fruit.

zoals Vhike, het altijd zo mooi schrijft: Laten we lief zijn voor elkaar!

22:48 Gepost door Ome Peetie | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Commentaren

je weet waarom ik slikken moet...
krijg het koud
en warm
van je woorden
wou ik dan nu dat ik dertig was?
neen hoor! laat dat nog maar even op zich wachten...
dertigers genoeg in mijn omgeving
om me af en toe
eens met mijn neus op de feiten te drukken
die goeie ouwe rakkers toch :-)

Gepost door: abnormalia | 20-02-06

30 plus ik zou het zelf zo prachtig niet kunnen verwoorden.
Maar 't is een waarheid als een koe.
Nu denk ik ook soms terug aan de "jaren 20", wat waren we toen nog jong en naïef.
Ik ben verdraaid blij dat ik een dertigplusser ben. Want nog nooit heb ik me zo gelukkig gevoeld. Ik heb zelf al veel meegemaakt, maar dat maakt me ook rijper. Dat maakt dat ik de kleine dingen veel grootster aanvoel. Zoals die gemeende knuffel van mijn pagadders: mama, ik zie je graag, ge zijt mijn schatje. Of een knipoog van mijn lieve man, en toch wel beste maatje. Of de mooie woorden in een simpel liedje. Zo van die kleine gelukbrengertjes, die je recht houden, wanneer het weer al eens wat minder gaat.
En oke, we voelen ons bij het opstaan soms echt wel ouder, en het doet hier en daar wat meer zeer dan vroeger. Maar who cares, nu LEEF ik. En ik voel het van kop tot teen.
Dus, laten we inderdaag lief zijn voor elkaar. Elke dag een brok vriendelijkheid, vriendschap, liefde, ... tzijn broodnodige en aangename opkikkertjes.
Hou van elkaar, hou van het leven.
Nen dikken zoen voor onze poëet, die me in mijn te drukke leven, zalige momenten van rust bezorgen kan! xxxxx

Gepost door: ciske | 21-02-06

idd wijsheid komt met de jaren... Ma ja, hebben we daar wel goesting in?

Gepost door: Anne | 21-02-06

laten we lief zijn voor elkaar, elke dag !! beste nonkel,
heel tof, dat je mij vernoemt
maar eigenlijk zegt mijn rpm leraar dat
iedere zondag als ik ga sporten,
ik vind dat zo mooi, en
dan geef ik dat per blog door, het moet gewoon
en verder
tja levenswijsheid, interessante, boeiende mensen
je moet uit een diep dal komen
om letterlijk te ervaren hoe het geluk
in kleine dingen ligt, en dat geluk maak je eigenlijk zelf !
(heb ik ook ervaren)
grts
vhike

Gepost door: vhike | 21-02-06

De commentaren zijn gesloten.