01-04-06

het verdikt

het verdikt is gevallen, ik kom terug naar belgië. Het besef dat ik hier, in zwitserland niet kan aarden, is me deze avond heel duidelijk geworden. Ja het is te vroeg, ik had me voorgenomen om mezelf een jaar te geven om me aan het leven en werk in zwitserland aan te passen. Maar raar maar waar, deze avond was heel beslissend. Al had ik het op voorhand niet zo gepland. Hier in zwitserland blijf je altijd een buitenlander, en nu begrijp ik de Marokkanen in België ook, hoe goed je jezelf ook probeert te integreren, je blijft altijd een buitenlander. En dat gevoel is moordend. Ondanks de 11maanden van plezier en zeer vele prachtige momenten, beslis ik vandaag om dit avontuur vaarwel te zeggen. het was mooi , het was heerlijk, maar genoeg. De vaste stek, het thuisfront, de Heimat. het roept. Mijn ouders, die ondertussen oud worden, mijn broers en zussen, de kleinkinderen, ik mis hen. Nee, voordien, toen ik wel nog in belgië woonde had ik ook niet zoveel contact met hen, maar de weinige momenten dat we elkaar zagen waren intens. en dat mis ik, enorm.

Ik bedank de mensen die me het leven hier, in het verre koude zwitserland hebben aangenaam gemaakt. Vince en Inge die aan de basis liggen van dit avontuur, maar ook Lieve en Nick, Lore, Gitta en David en natuurlijk ook bijhorende kinderen, waar ik dol op ben. ik dank jullie, want het was heel leuk, maar toekomst gericht, denk ik meer kans te  maken op een normaal leven in België. Ik weet dat dicht heel onverwacht komt, maar niemand weet wat er in mijn hoofd omgaat. behalvel Lieve dan mss, mijn ex, die me door en door kent en waar ik nog steeds een heel goeie band mee heb. Bedankt Lieve omdat jij mijn terugkeer ongetwijfeld zult aangenaam laten verlopen en ik steeds bij je terechtkan. Maak jullie geen zorgen, ik ben een survival, ik ben een kat, ik kom telkens terug op mijn pootjes terecht. En voor de mensen hier, ik kom jullie nog heel vaak bezoeken, dat beloof ik je!

 

01:43 Gepost door Ome Peetie | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

Commentaren

blij dat er een lieve is
die je begrijpt, die je kan steunen in deze ongetwijfeld moeilijke beslissing...
je hebt het toch maar gedaan, aan lef heeft het je dus niet ontbroken...Of ik er van verschiet, ergens doet dat er niet toe, jij hebt kunnen kiezen,op zich is dat al heel sterk van je, het lef gehad om te zeggen, ik keer terug, terug naar waar je roots liggen, waar je mama en papa hun glimlach zullen hebben (meer dan eens) omdat die zoon die net ietsje verder woonde nu vaker over de vloer zal komen... Om de rest van de familie die je even warm als anders zal ontvangen...
Sterkte in dit afscheid, sterkte in de terugkeer en sterkte in al die dingen die het leven de moeite maken! x

Gepost door: abnormalia | 01-04-06

mijn nonkel is na vele jaren werken in Zwitserland ook uiteindelijk teruggekomen... :)

Gepost door: Anne | 01-04-06

buik deze beslissing komt idd heel onverwacht Ome Peetie...
Maar het bevestigt de mooie ingesteldheid waarmee jij door het leven stapt. Jij volgt je gevoel, je buik... en daar sta ik keer op keer versteld van. Het vergt moed en lef Peetje om je "buik" te volgen, het lijkt mij de enige weg om gelukkig te worden en bijgevolg van niets spijt te hebben... maar toch... chapeau want tussen zo denken en zo handelen is er toch een wereld van verschil!
En zo'n warme, open, hartelijke en positieve persoon... wees maar zeker dat iedereen je met open armen zal verwelkomen in België!
xxx

Gepost door: Vlindertje | 01-04-06

Jaja Nu kunnen ze mij vandaag veel wijsmaken, maar dat toch niet hoor!!

Gepost door: Lieve | 01-04-06

beste nonkel Peetie
sterk van jouw beslissing
welkom in .. Kuurne !
grts
vhike

Gepost door: vhike | 01-04-06

da zal wel zo opeens? 't is vandaag wel 1 april hé sloeber!

Gepost door: ciske | 01-04-06

De commentaren zijn gesloten.