12-04-06

 prullenbak

Reeds drie maal schreef ik hier een postje, telkens kan ik me achteraf niet tevreden stellen met de geschreven woorden, ze geven niet weer hoe ik me voel. Hoe voel ik me eigenlijk? Moest ik dit al eens weten, mss zou het dan wel lukken om het ook te verwoorden.

Het is alsof het nu plots wel belangrijk is geworden, wat en hoe ik de dingen schrijf. Nee daar is eigenlijk geen reden toe. Het weekend heeft duidelijk sporen nagelaten, ik zie ze nog duidelijk afgedrukt in het natte zand. Vreemd en toch ook weer niet,dat enkel de sporen achter je een nadruk laten, de stappen die je nog moet zetten, die zie je niet. Je kan niet weten waar de trip naartoe gaat, het strand is eindeloos groot, sommige obstakels kunnen gemakkelijk genomen worden, andere zoals de pier, een staketsel, daar moet je rond. En dat vraagt energie, gelukkig ben ik in topvorm.

13:27 Gepost door Ome Peetie | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

De woordkeuze en de inhoud... met heel veel plezier lees ik ze steeds opnieuw :-)

Pieren of staketsels, ze zijn er inderdaad. De stappen die gezet moeten worden zijn onzichtbaar en onvoorspelbaar en er zullen schelpen met scherpe randen zijn... maar ik zou het heel spijtig vinden om, omwille van de angst voor die obstakels, het magische "lichten van de zee"-fenomeen te missen. Jij bent in topvorm en ik bruis van energie, laten we wandelen...

Kus

Gepost door: F | 12-04-06

dag nonkel bedankt voor uw tof berichtje
en ja ik promoot het West-Vlaams zeer graag
zou aub nooit mogen verdwijnen !!
een virtuele pieper voor jou
grts
vhike uit mijn bruisende, nu vol met help, foor attracties

Gepost door: vhike | 13-04-06

De commentaren zijn gesloten.