23-05-06

toveren

Thuis vertrekken en bijna duizend kilometer verder, thuis aankomen! Dat moet je kunnen!

 

Als enige gast en dus super verwend kon ik dit weekend in het hotel dat mijn ouders uitbaten, verblijven. Het hotel, ook mijn ouderlijke thuis en waar mijn moeder de taken van eigenares, kamermeisje, kok en hotelmanager tot zich neemt en mijn vader als tuinman, klusjesman en vaste gast, is voor mij de ideale verblijfplaats voor een weekendje België.

Je wordt er spontaan omringd door liefde, genegenheid en zorgzaamheid. Een aanrader!

De weg ernaartoe lijkt keer op keer korter te zijn, de afstand blijft, de tijd die ik er over doe ook, maar de moeie die het kost, de morele lengte van de rit, die is minder lang. Met gemak, maalde ik deze keer de kilometers af, enkel halt houdend voor het bijvullen van mijn dorstige autootje en het bevoorraden van mijn rokerige ex. Het mochten er bij wijze van spreken nog 200 meer zijn. (Hopelijk krijg ik hier bij de volgende keer, geen spijt van!)

En dan, bij het naderen van einddoel, eerst rij je het land binnen, een verademing, de bergen vormen zich stilaan in het schemerlicht, het kanton in zicht. Het dal, de kolkende rivier en dan de pass, de laatste klimmende 16km, oppassen want op dit uur loopt hier wel wat wild! Thuis! 

22:07 Gepost door Ome Peetie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.