28-05-06

 adembenemend

Morgenstond, je kent het wel... Prachtige blauwe hemel met een paar kleine, eigenaardige wolkenformaties. Wist ik maar wat ze te betekenen hadden. Het dorp ontwaakt tergend langzaam, mijn aangeboren vorm voor respect zorgt ervoor dat ik me muisstil voortbeweeg, eens buiten overvalt de schoonheid van de morgen me nog meer... Ik laat me glijden... sneller en sneller door de vele bochten heen. De ochtendkoelte neemt me met momenten bij de adem, ik snak... naar lucht. Adembenemend ook de schoonheid van de natuur, die me telkens weer tot vervoering brengt. Mijn trainingsmaatje sluit aan, daarna ook mijn nieuwe vriend, onze gids, kent de moutainbike routes op zijn duimpje.
We stijgen, het bospad omhoog, weer pakt het me bij de adem, maar nu door de inspanning... ik trap er op...
Unterems, Oberems, prachtige dorpjes laten we achter ons, ondanks de stralende zon word het weer koeler, de hoogte, de rivier ook, Turtmänna genaamd. Het ijskoude smeltwater van de gletsjer hogerop, dondert met oorverdovend lawaai langs de rotsen naar beneden, in het felle licht van de zon lijkt het water wel helblauw, zo blauw als de diepste kloof in de gletsjer.

De weg bezaait met resten van lawines, slingerend langs rotswanden, smaller en smaller, we kunnen de kilte van de gletsjer al voelen. Smalle bospaadjes steil naar beneden, rotsen, boomwortels, het vergt uiterste concentratie, maar brengt ons heel snel terug naar het dal. Zwoegend de laatste beklimming, trekkend aan het stuur, stampend op de pedalen. Donkere wolk, prachtig spel van licht en regen, heerlijke geuren. Mijn longen barsten open, de druppels brengen zuurstof mee en verfrissing, net wat ik nodig heb. Mijn tellertje toont 60km en ik kijk terug op een prachtige dag!

20:22 Gepost door Ome Peetie | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

Commentaren

mooi geschreven ome peetie!
Het is net alsof ik de helblauwe kleur van het ijswater kan zien, de regen kan ruiken, probeer te slalommen tussen de lawinestenen en hard mijn remmen dicht druk tijdens de steile afdaling...
Fijn! zo'n virtuele mountainbikerit zonder moe te worden ;-)
liefs,
Rosie

Gepost door: Rosie | 28-05-06

vake pepe, hoe gaat het ondertussen infeite verder met je vader?
je schrijft er niet meer over, maar we zijn wel begaan
liefs,
ciske

Gepost door: ciske | 28-05-06

dat is idd

Gepost door: Anne | 29-05-06

sorry dat is idd heel mooi geschreven...

Gepost door: Anne | 29-05-06

*** is om jaloers van te worden, en wij hier maar mountainbike in het platte west-vlaanderen, of hoogstens eens de "bergske" rond kluisbergen of de "heuvelkes" in het ieperse ...

Gepost door: Cube | 30-05-06

De commentaren zijn gesloten.