07-01-07

back to the basics

nieuwjaaropdealpe

10 dagen op de “alpe”. Je moet het je zo voorstellen: op1930m hoogte zijn een vijfentwintig-tal hutten (tegenwoordig verbouwd tot chaletjes) ontsproten, dicht bij een waterloopje niet ver van een oeroud Lärchenbos. In de zomer een prachtige plek om van het adembenemende zicht over de Rhone-vallei,  de zon en de overweldigende natuur te genieten. Maar nu is het winter, de laatste twee dagen is het ononderbroken aan het sneeuwen. Onze dagen zien er bijgevolg zo uit: Opstaan en onmiddellijk vuur maken, want zonder vuur, geen warmte, geen koffie of warme chocomelk, geen warm water om je te wassen, kortom zonder vuur geen leven. Ook zonder water kan je niet leven en dit kan je hier in de winter enkel vinden aan het bronnetje even verderop. Dik aankleden dus, sneeuwschoenen aan, hamer, bijtel en een schop in de hand en op zoek naar het dichtgevroren en ondergesneeuwde bronnetje. Hard labeur van ’s morgens vroeg, geen tijd om koud te hebben. Eindelijk ontbijt. Brood bak je zelf in de houtkachel. (hoeveel graden heeft een houtkachel na een uurtje vuur maken?) proefondervindelijk wordt de deeg voorzichtig in de oven geschoven en proberen we de temperatuur te regelen met de deur van de oven. Tijd om ons te wassen, nog maar eens hout en water halen. Je kan je niet voorstellen, hoe zuinig je ook bent, hoeveel water je op een dag verbruikt! Het uur loopt al tegen de middag. We profiteren van een paar uren met minder sneeuw en wind om een flinke wandeling te maken, ondanks de sneeuwschoenen zakken we telkens tot aan onze knieën  in de sneeuw. Ik voel me, als ben ik de hoofdpersonage in een natuurdocumentaire op National Geografic. Een docu over de terugkeer van de wolven in Canada. Neen het hoeft niet zo spectaculair te zijn. De eenvoud van het leven, back to the basics is op zich al heel wat. Te voet alles hoog brengen, één uur van de “bewoonde wereld”, een toilet zonder water, een koelkast maken in de sneeuw. De sneeuw en wind van vorige nacht hebben de vensterluiken dichtgevroren, de zonnepanelen op het dak liggen onder een dikke laag sneeuw en ijs. Overleven is een dagtaak!

11:28 Gepost door Ome Peetie in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.