11-06-07

als een vis in het water

orca

Nog net 4 weken voor de start van de Gigathlon, de trainingen worden nu nog wat opgedreven, elke dag wil ik nu minstens een uurtje één van de drie disciplines beoefenen, want er is nog werk aan de winkel. Zaterdag hebben we (David en ik) mijn looptraject verkend. 21km met 1000 hoogtemeters, en dit alles op een hoogte tussen 1400 en 2200 meter, waar de lucht dunnetjes is en het bijgevolg snakken is naar adem.

Prachtig uitzicht, zeer mooie route, maar heel erg zwaar en super technisch. Geen 1000 meter kan je deftig doorlopen, het is overal heel smal, met heel veel rotsen en boomwortels, en steil omhoog of naar beneden, bij elke stap moet je super geconcentreerd zijn. En dat een halve marathon lang. We hebben er dan ook drie uur over gedaan en ik vrees dat het op een wedstrijddag niet sneller zal gaan. Slechts 2 bevoorradingen staan op het plan, dus is lopen met een drinkgordel een must. Zaterdag had ik te laat opnieuw krachten opgenomen en zakte dus ook na km 15 in een gat. Ik zal me dus moeten verplichten om elk half uur een power bar of tube in te nemen, anders kom ik niet aan de finish. Gisteren dan op het gemakske gaan MBTen met M-R, het tempo lag laag, maar toch hebben we 2 uur gefietst en 1200 hoogtemeters afgewerkt. Vandaag was het zwemtraining. Op het programma stond 1km op een rustig tempo en daarna wat oefeningen om de richting in een open meer niet te verliezen. Het blijkt dus heel moeilijk om met de ogen dicht in een rechte lijn te zwemmen, ongelooflijk wat die zwarte lijn op de zwembad bodem voor voordeel bied. Ook regelmatig voor je uitkijken tijdens het crawlzwemmen blijkt geen gemakkelijke opgave, je raakt uit je ritme, en je verspeeld veel krachten door je hoofd uit het water te heffen. Nog steeds is mijn Neoprene zwempak niet aangekomen en dat baard me zorgen, de ligging in het water is met zo’n pak helemaal anders en dat moet ik nog trainen, hopelijk ontvang ik deze week een passend pak.

Goed nieuws is dat ik me sinds een week of twee, tijdens het zwemmen als een vis begin te voelen. Na een halfuurtje zwemmen, voel ik me één met het water, denk er niet meer bij na wat ik aan het doen ben en de baantjes worden zonder moeite getrokken, alsof ik zo eeuwig verder kan zwemmen. Enkel een paar kieuwen zouden nog handig zijn. Hopelijk ervaar ik datzelfde gevoel als ik op 13/7 om 7 uur ‘s morgens in het ijskoude water van de Thunersee lig. Om van Därligen naar Unterseen te zwemmen (2,5km)  

21:38 Gepost door Ome Peetie in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Commentaren

zotje!
Ik hoop dat je je lichaam op de één of andere manier voldoende voedt om deze constante belasting op te vangen! Weet dat dit je lichaam enorm belast!

Gepost door: Saskia | 12-06-07

Go for it ! Zoals je zegt, vooral tijdig iets drinken of eten. Als dat pak eruitziet als die orka dan vlieg jij straks door de Thunersee ! 'k zou m'n voeten toch insmeren met vet tegen de kou mocht ik jou zijn.
Zorg dat jij niet verslonden wordt door één of andere dier. Zo een Orka zal je wel niet tegen het lijf zwemmen, anders zou je die finish wel op je buik mogen schrijven. ;o)
SUCCES!!!!

Gepost door: Plop | 13-06-07

hmm beter dat ik dan in unterseen niet in de thunersee pis, niet? :-)

Gepost door: Nick | 13-06-07

De commentaren zijn gesloten.