24-07-07

 het grote avontuur Gigathlon 2007

gigathlon2007 015

Op woensdag 12 juli, net na de middag begonnen we de bestelwagen, die we mochten lenen van èèn van onze sponsoren, te vullen met sportzakken, fietsen, zelfs de vlag van Wallis ontbrak er niet aan. De veel te grote bestelwagen bleek al gauw net groot genoeg, en dan hadden we nog niet alles mee, want midden in het driedaagse avontuur komen we langs onze thuishaven en kunnen we nog van fietsen wisselen.

Ons team maakt het zichzelf niet gemakkelijk door elke dag van discipline te wisselen (vele teams hebben namelijk voor elke van de vijf opdrachten: zwemmen, fietsen, mountainbiken, inlinen en lopen een specialist in huis) Ook hebben we een vrouw meer of een man minder in ons team, wat in ons geval niet noodzakelijk een nadeel is, onze vrouwen zijn beresterk in inlinen en zelfs een mountainbike specialiste zit er tussen.

Na de check-in beginnen we onze tenten op te zetten, zetten ons bij de 6000 andere gigathleten aan tafel voor het avondeten en overlopen nog eens de volgende dag, het grote moment, de start van het grote avontuur is nu nog maar een nachtje van ons verwijderd. Andere Gigathleten zijn al aan hun 4e dag toe, en ook al is het ondertussen stikdonker, nog steeds komen gigathleten over de eindmeet van dag 4 in Interlaken.

De check-in verloopt vlekkeloos, in een vloeiende opeenvolging van handelingen worden ons persoonlijke microchips om de pols gebonden, een algemene tijdsmetingchip om de enkel, tenten en matjes overhandigd, drinkbussen, lunchbags en velobags toegestopt. Bonnen voor vanalles en nog wat, weer staan we versteld van de omvang en de perfect doordachte organistatie van dit evenement.

gigathlon2007 016

Na een heel korte rumoerige nacht, staan we iets voor zes op en maak ik me klaar voor een partijtje ochtendzwemmen. Ines vergezeld me op de bus naar de start in Därligen, terwijl de anderen  de tenten afbreken, ontbijten,lunchbags ophalen en via openbaar vervoer de volgende wisselzone`s opzoeken. Met honderden tegelijk stappen we in wetsuit op de bus, dat alleen een beeld en sfeertje, die je enkel bij de Gigathlon kan verwachten.

Nog een klein halfuurtje voor de start, vandaag krijgen we 196 km voorgeschoteld met 4500 hoogtemeters, de eerste 1,5 km zijn voor mij. De geplande 2,5 km zwemmen in de Thunersee, zijn verkort door de te koude temperatuur van het water, slechts 13°C. Nog een graatje minder en de zwemafstand werd afgelast en vervangen door een 10km lange loop. Nog vijf minuten, als een wonder breekt de hemel open en worden de donkere dreigende wolken van de laatste weken, doorboord door de opkomende zon. Een spectakel om U tegen te zeggen, de zonnestralen weerkaatsen op het oppervlak van het rustige meer, honderden in wetsuit gehulde gestalten met groene badmuts staan tot hun middel in het water, ééntje begint ritmisch in de handen te klappen, de rest volgt en drijven het ritme op, een kippenvelmoment.

De tonen van het Gigathlon lied op de achtergrond. Om de olympische gedachte eer aan te doen wordt er bij de Gigathlon geen startsein gegeven, het einde van het lied betekend: het avontuur kan beginnen. Ik spurt meteen mee met de anderen richting eerste boei, het stille water is in een fractie van een seconde een kolkende rivier, benen en armen slaan me rond de oren, ik ga onder door het gewicht van een ander, luchthappen is de boodschap, zo snel als mogelijk weg van hier, maar dat denken natuurlijk allen, weer ga ik onder, net kan ik een halve hap lucht nemen en daar ga ik weer, paniek overvalt me, ik moet me terug meester maken van de situatie, en als een automatische reactie ga ik over naar schoolslag. Een brutale start, de eersten zijn al bijna uit het oog verdwenen, velen rondom mij vechten met zichzelf om de kontrole terug te vinden, even denk ik, dat haal ik niet, maar dankzij de trainingen kom ik snel tot rust, ik weet dat ik het kan, ik moet mijn ritme zien te vinden. Ik moet, ik wil, ik zal.

Net ben ik goed op dreef of ik voel aan mijn enkel de band van de microchip loskomen, ik kijk onder water en nog net op tijd kan ik de band grijpen, snel probeer ik hem onder water terug rond mijn enkel te wikkelen, het lukt maar half, slecht vijftig meter blijft hij op zijn plaats, opnieuw voel ik hem loskomen en als een paling langs mijn voet wegglippen, met een snelle reactie kan ik hem opnieuw net grijpen. Nu neem ik meer tijd om hem al trappelend en met beide handen aan mijn enkel onder water terug te bevestigen, het lukt, maar het kost tijd, de eerste boei is ondertussen al dichtbij, de eerste 300 meter , er rest me nu nog maar 1,2km om de verloren tijd goed te maken, ik ben nu echt op dreef en haal de een na de ander in, na 39 minuten kom ik aan wal en geef de vervloekte chip over aan Gitta, die klaar staat om de volgende 105km fietsend af te leggen, een zware opgave, want ze moet over de Grimselpass (1800 hoogtemeters).

Via automatische sms centrale verbonden aan de tijdsregistratie krijg ik het bericht dat Gitta na 5uur 28min de chip heeft overgegeven aan Urs die met de mountainbike van Fiesch naar Brig moet rijden, over de Saflischpass op 2563 meter en met sneeuw bedekt. We hebben een paar weken geleden samen dit parcours getraind en het is wonderbaarlijk mooi daarboven maar heel zwaar en een heel technische single trail afdaling. Ondertussen zijn Ines en ik in het nieuwe basiscamp Turtmann aangekomen. Met stralend zomerweer begeven we ons naar de volgende wisselzone in Brig waar Ines met inline skates de fakkel van Urs moet overnemen.

Reeds 10 volle uren zijn verlopen sedert de start van deze morgen als Urs met een schitterende tijd in Brig aankomt, Ines rept zich op het inline-parcours en kan gelukkig aansluiting vinden met een andere inlinester, want er staat ondertussen een strakke wind tegen, die de 28km wat langer laten aanvoelen. Afwisselend op kop slaagt ze er in na 1u23 in de wisselzone te komen en Gaby op pad te sturen om de laatste 16km bergop al lopend te beeindigen. Voor Gaby is dit een thuismatch, ze kent elke steen op het parcours en de vele supporters moedigen haar uitbundig aan. Wij reppen ons allen naar de finisch van dag 1 waar ze na exact 2uur binnenloopt. Onze eerste dag zit er op, na 13u27min hebben we alle disciplines afgewerkt.

 

16:37 Gepost door Ome Peetie in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.