22-10-08

Zirkus Knie

knie-schweizer-national-circus

Nee, ik wil het hier niet hebben over het circus, maar het is wel een circus… mijn knie.

Een ontsteking van de pees, die de binnenkant van mijn knie verbindt met volgende spieren, namelijk de musculus vastus medialis, musculus rectus femoris en de musculus biceps femoris. (ik hoop dat ik hier geen kameel schiet, want mijn kinesiste leest waarschijnlijk mee en zal wel commentaar hebben als het niet klopt, en dat de namen van de spieren niet juist zijn is bijna zeker want ik heb dat gewoon van het internet gehaald. Wat ik wel weet dat het beenspieren zijn en dat is toch al in de buurt hé.) (voila, door deze verklaring kan ze tenminste al niet meer kwaad zijn hé).

Maar waar was ik nu gebleven? A ja een ontsteking dus, die na het nemen van ontstekingsremmers nog steeds niet is verdwenen, er zit ook nog water in, maar vooral doet het bij het lopen nog veel pijn. Daarom, geen marathon op zondag!

Sch…(in het Duits een iets langer woord als in het engels) Een jaar lang heb ik me op deze wedstrijd voorbereid, een jaar lang ben ik bijna iedere week 40km gelopen, heb ik mijn voetspieren getraind, mijn rugspieren getraind, nieuwe loopschoenen gekocht, een uithoudingstest gedaan op de loopband om mijn maximum hartslag te kennen enz…Heb ik bewezen dat ik het kan, die 42,195 km aan één stuk lopen en dit waarschijnlijk binnen de 4 uur. Want zoals mijn fysieke toestand nu is, moest dit lukken. Blessures niet ingerekend wel te verstaan. Er was nog een mogelijkheid, vertelde mijn kine me nog deze week, maar toen ze zich uitsprak besefte ik al dat dat dit niet de bedoeling kan zijn en heb het dan ook maar afgewimpeld. Ze sprak namelijk van een pikuur pijnstillers en een tape boven de knie dat ik de schokken niet meer voel, maar het zou dan wel mijn laatste sportprestatie geweest zijn.!?

(ik geloof niet dat ze me zo zou laten lopen, het zal wel meer een afschrikkingmanoeuvre geweest zijn, ze weet namelijk dat ik niet zo rap iets opgeef).

En nee, natuurlijk geef ik het ook niet op, er komen nog marathons de 26e april bvb, nog net voor mijn 40e verjaardag, in Zurich, wie weet laat mijn knie het toe om deze uitdaging aan te nemen!

20:37 Gepost door Ome Peetie in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

13-10-08

rapper dan een ezel

Logo_met_schaduween ezel moet je zijn, om op de 26e "rapper dan een ezel", rapper dan een ezel te lopen, maar dan zoveel rapper, dat het rapper is dan dat je eigenlijk zelf kan. Een grote ezel dus. drie weken voor mijn eerste marathon, wou ik een halve lopen, kwestie van een wedstrijdtraining in de benen te hebben. Allemaal heel mooi op papier en ideaal volgens mijn trainingsschema, ware het niet dat er een paar ezels in het spel waren. De sfeer in Kuurne was fenomenaal, de vele supporters, ondanks de hevige regen gedurende de ganse wedstrijd, spoorden ons aan tot rekords, en dat was het ook. Tien minuten te vroeg over de meet met een persoonlijk rekord van 1:45'29'' gemiddelde snelheid van 12km/u.

En nu zit de grootsten ezel van allemaal natuurlijk met de gebakken peren, een week na de wedstrijd in Kuurne, nog steeds kniepijn. wandelen gaat zonder pijn, maar lopen kan ik voorlopig nog niet zonder pijn. en dat twee weken voor mijn marathon, deze week zou een harde trainingsweek moeten zijn, om dan de laatste week te rusten. maar ja... kmoest weer eens tonen wat ik kon. Neenee, zo was het eigenlijk niet, ik voelde me heel goed en kon het tempo dat An aanspoorde gemakkelijk volgen, van de eerste tot de laatste kilometer liepen we hetzelfde tempo, aan de meet voelde ik dan eerst mijn knie, het leek niet erg en dat is het ook niet, maar met een ontsteking kan je wel geen marathon lopen. Hopen dus dat het snel geneest en dat ik toch nog kan starten de 26e oktober in Luzern.

Hartelijk dank aan de supporters, met vlaggen spandoeken en aanmoedigingen!

wie weet ben ik er volgend jaar weer bij! want zo snel krijgen ze deze koppige ezel niet klein hoor! 

21:30 Gepost door Ome Peetie in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

08-10-08

Herbstzeitlose

Herbstzeitlose

Een tijdje geleden ging de zomer beginnen, een hoofd vol plannen en dingen to do. Nu ineens wellicht drie maanden later, is het herfst. Hoe kan dat nu? Nee ik heb de zomer niet verslapen, mijn plannen zijn uitgevoerd, mijn dromen verwezenlijkt. Alleen ging de tijd veel te snel. Een heerlijke zomer met, om maar een paar dingen op te noemen: een heerlijke fietsreis door Zwitserland, prachtige dagen op de alp, hete trainingdagen zowel met de mountainbike als te voet. Tijdloos door de zomer, net als deze bloem, nu met massa’s te bewonderen in de alpenweiden. Als een krokus in Oktober, ook zij is de tijd even kwijt, vandaar deze wondermooie naam: Herbstzeitlose. De dagen worden korter, de temperatuur daalt. Het lopen gemakkelijker, eind deze maand, mijn eerste marathon, ik ben er klaar voor… denk ik.

20:08 Gepost door Ome Peetie in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |